عجیب شیرانی!
سلام بر تو که مانند مهر، تابانی
سلام یار شهیدم بزرگْ ایرانی
سلام لاله ی پرپر که عطر و بوی گلت
دوباره زنده کند، خُلق و خوی انسانی
تو مثل ماه شدی آسمانی اما من
شبیه زلف توام، غرق در پریشانی
نشد که مثل شما پر کشم، سبکبالان!
امان از این همه سنگین دلی، گران جانی!
ز موج خیز بلا، مانده ام چنان موجی
که راه را نشناسد، اسیر حیرانی
به دام عشق تو،من، همچنان گرفتارم
به پای کنده و زنجیر عشق، زندانی!
هماره یار حسین(ع) بودی و چنان عباس(ع)
ز یاریش، تو تعلل نکرده ای، آنی
هنوز، روبهک از نامتان، هراسان است
هنوز، غرق تحیر، عجیب شیرانی!
هنوز، زمزمه های شماست، در گوشم
که حق، گره زده، هر مشکلی به آسانی
مباد! رهبر خود را رها کنی یک دم
هماره یاری دین کن، اگر مسلمانی
فدای مکتب قرآن، هزارها حججی
نثار مکتب اسلام، چون سلیمانی
مباد! گرم لقب ها شوی و عنوان ها
دبیر و شاعر و رزمنده ی خراسانی!
به سان صاعقه، همسنگران ما، رفتند
مباد! از رفقای شهید، جا مانی
بهار می رسد از راه و یار می آید
هلا! که عود بیاری و گل برافشانی
شاعر : محمدرضا قاسمیان – بشرویه (خراسان)
