《 عشّاق رب 》
ز مستی شب ها و سجّاده ها
از آن ربّنا ها و اغفرلنا
زمین گشته پر نور از انوار رب
که رخشان از آن شمس و مه روز و شب
ز سنگر که خالی ز عشّاق شد
ز عاشق که بیرون از این طاق شد
ز هجران عشّاق قدسی چنین
بریزد ز ابر اشک غم بر زمین
چراغان بُوَد مَر فلک وقت شب
که باشد گذرگاه عشّاق رب
زمین صد هزاران بنازد به خود
که روزی قدمگاه عشّاق شد
ندا آمده از مَلک بر زمین
که گوید خوشامد به عشّاق دین
همان عاشقانی که شد جانشان
فدا در ره ایمانشان
اساتید تدریس آزادگی
که باشند تندیس آزادگی
بُوَد بهر آن خون گلگونشان
و آن جسم بی جان و پر خونشان
قفس را شکستند و بیرون ز تن
شدند آن شهیدان محبس شکن
بخواه از خدای خودت در دعا
شهادت نصیبت شود نادرا !
شاعر : ابوالفضل نادری
دانش آموز پایه نهم- دبیرستان شهید محمدی بشرویه (خراسان)
